پايان نامه بررسي رابطه بين هزينه دولت و رشد اقتصادي در ايران

فايل ورد قابل ويرايش

توضيحي مختصر از متن فايل  :

چکيده

هدف از اين تحقيق، بررسي تأثير مخارج دولت روي رشد اقتصادي با استفاده از داده  هاي سري زماني در ايران از سال 1350 تا 1385 است. مدل انتخابي ما، يک مدل ساده رشد مطابق با مدل رم (1986) مي باشد که مخارج دولت به مخارج سرمايه گذاري، مخارج مصرفي و مخارج سرمايه گذاري انساني تفکيک مي شود. مخارج سرمايه گذاري دولت تأثير مثبت و معني داري روي رشد اقتصادي دارد. همين طور مخارج سرمايه گذاري انساني نيز در بلند مدت تأثير مثبت و معني داري روي رشد اقتصادي دارد. مخارج مصرفي دولت در اين مدت تأثير منفي و معنا داري روي رشد اقتصادي دارد. سرمايه گذاري خصوصي داراي يک تأثير مثبت و معني داري روي رشد اقتصادي است. نتايج حاکي از آن است که بيشترين تأثير مخارج دولت روي رشد اقتصادي مربوط به مخارج سرمايه گذاري انساني است. کل مخارج دولت تأثير مثبت و معني داري روي رشد اقتصادي دارد و اين درحالي است که مخارج سرمايه گذاري دولت، روي سرمايه گذاري بخش خصوصي تأثير منفي و معني داري دارد. افزايش مخارج عمراني دولت روي رشد اقتصادي يک تأثير مثبت و معني داري دارد. درحالي که افزايش مخارج جاري دولت تأثير منفي و معني داري روي رشد اقتصادي دارد.درست است که مخارج سرمايه گذاري دولت تأثير مثبت و معني داري روي رشد اقتصادي دارد اما نبايد فراموش کرد که اين سرمايه گذاري در تضاد با سرمايه گذاري بخش خصوصي است که آن نيز تأثير مثبت و معني داري روي رشد اقتصادي دارد.به نظر مي رسد که دولت بايد بيشترين سرمايه گذاري را روي سرمايه انساني داشته باشد و در تقويت بيشتر بخش خصوصي، با کاهش سرمايه گذاري خود و دادن فضاي بيشتر و مطمئن تر براي بخش خصوصي از طريق اجراي دقيق اصل 44 قانون اساسي بکوشد. دولت بايد از مصرف گرايي فاصله بگيرد و مخارج مصرفي خود را به حداقل برساند.

لينک دانلود:

پايان نامه بررسي رابطه بين هزينه دولت و رشد اقتصادي در ايران